Puşkin Meydanı
dön diye kırık camların üzerinde yürüttüm gölgemi unutulmuş bir dünya haritasının ölçekleri gibi olduk sonra. ve gece her ne kadar adını unutmuş olsa da gecedir. Aksi düşünülemez. çok çabuk renk...
dön diye kırık camların üzerinde yürüttüm gölgemi unutulmuş bir dünya haritasının ölçekleri gibi olduk sonra. ve gece her ne kadar adını unutmuş olsa da gecedir. Aksi düşünülemez. çok çabuk renk...
Barış Manço dendiğinde genel hafıza, dinleyiciyi genellikle 70’lerin o uzun saçlı, kolyeli, analog synthesizer’ların ve Kurtalan Ekspres’in progresif rock tınılarının hakim olduğu “Dönence” dönemine götürür. Oysa Manço’nun diskografisine bir ses...